Zygmunt Machoy

Biochemik, nauczyciel akademicki, profesor nauk chemicznych
22.04.1924 17.07.2018 Wolsztyn

Biografia

Zygmunt Stanisław Machoy urodził się 22 kwietnia 1924 roku w Wolsztynie, jako syn Stanisława i Julianny. Okres II wojny światowej spędził na wysiedleniu w Generalnym Gubernatorstwie, a po wojnie powrócił do rodzinnego miasta, gdzie ukończył szkołę średnią.

W 1947 roku podjął studia chemiczne na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Poznańskiego, które ukończył w 1951 roku z dyplomem magistra chemii. Jego praca dyplomowa powstała pod kierunkiem profesora Antoniego Gałeckiego. W 1962 roku obronił doktorat na macierzystej uczelni, a w 1970 roku uzyskał habilitację na podstawie monografii poświęconej procesom pobierania tlenu przez układ oksydazy cytochromowej. W 1986 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego nauk chemicznych, a w 1992 roku profesora zwyczajnego.

Przez całą karierę zawodową związany był z Pomorską Akademią Medyczną w Szczecinie, późniejszym Pomorskim Uniwersytetem Medycznym. Zaczynał w pracowni chemicznej Zakładu Patologii Ogólnej i Doświadczalnej, potem pracował w Zakładzie Chemii Ogólnej, a od 1976 roku kierował Zakładem Chemii Fizjologicznej aż do przejścia na emeryturę w 1994 roku. Pełnił też funkcje prodziekana i dziekana Wydziału Lekarskiego, a w latach 1988-1996 kierował Zakładem Biochemii Akademii Rolniczej w Szczecinie.

Jego badania naukowe dotyczyły głównie biochemii, chemii analitycznej i organicznej, ze szczególnym uwzględnieniem roli fluoru w organizmach żywych. Był autorem około 250 publikacji, w tym 14 książek, oraz wypromował 24 doktorów. Należał do Polskiego Towarzystwa Biochemicznego, Polskiego Towarzystwa Chemicznego i Polskiego Towarzystwa Toksykologicznego, a także brał udział w pracach Komitetu Biochemii i Biofizyki oraz Komitetu Ekologii Polskiej Akademii Nauk. Zasiadał w komitetach redakcyjnych czasopism „Fluoride” i „Environmental Sciences”.

Za swoją działalność naukową i organizacyjną otrzymał liczne odznaczenia, w tym Krzyż Oficerski (1998) i Krzyż Komandorski (2013) Orderu Odrodzenia Polski, a także tytuł członka honorowego Polskiego Towarzystwa Biochemicznego (1995) i doktora honoris causa Pomorskiej Akademii Medycznej (2007). Zmarł 17 lipca 2018 roku w Szczecinie i został pochowany 21 lipca na cmentarzu parafialnym w Wolsztynie.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Otrzymał Krzyż Oficerski i Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
Tytuł doktora honoris causa Pomorskiej Akademii Medycznej (2007)
Członek honorowy Polskiego Towarzystwa Biochemicznego (1995)
Autor około 250 publikacji naukowych i 14 książek
Wypromował 24 doktorów

Ciekawostki

W czasie II wojny światowej został wysiedlony do Generalnego Gubernatorstwa, ale po wojnie wrócił do Wolsztyna.
Kierował organizacją ISFR skupiającą naukowców zajmujących się badaniami nad fluorem.
Mimo pracy w Szczecinie, został pochowany w rodzinnym Wolsztynie.

Udostępnij