Janina Rogozińska

Botanik, profesor zwyczajny
25.11.1925 11.08.2007 Wolsztyn

Biografia

Janina Rogozińska urodziła się 25 listopada 1925 roku w Wolsztynie w rodzinie kupieckiej. Jej ojciec, Jan Rogoziński, był miejscowym kupcem, a matka, Helena z Waszkowiaków, wdową po Karolu Kużdowiczu. Miała przyrodnich braci, w tym profesora genetyki roślin Alfonsa Kużdowicza, oraz dwie rodzone siostry. W rodzinnym mieście ukończyła szkołę powszechną i gimnazjum o profilu matematyczno-fizycznym. W czasie II wojny światowej pracowała fizycznie w wolsztyńskiej Holzbau Werke, a po wojnie kontynuowała naukę w liceum.

W 1948 roku została przyjęta na Wydział Biologii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, gdzie w 1952 roku uzyskała tytuł magistra filozofii w zakresie botaniki. Karierę naukową rozpoczęła w Zakładzie Fizjologii Roślin Uniwersytetu w Poznaniu, pod kierunkiem profesora Jerzego Czosnowskiego. Dzięki stypendium w pracowni kultur tkankowych profesora Rogera Gauthereta w Paryżu, a następnie stażom w Stanach Zjednoczonych, rozwijała swoje zainteresowania badawcze. W 1960 roku przebywała na University of Texas w Austin, a w latach 1961-1964 pracowała w zespole profesora Folke K. Skooga na University of Wisconsin, przyczyniając się do badań nad naturalnymi cytokininami.

Po powrocie do Polski, z powodu samowolnego przedłużenia pobytu za granicą, nie przywrócono jej na Uniwersytet w Poznaniu. Od 1965 roku pracowała w Instytucie Dendrologii PAN w Kórniku, gdzie zorganizowała pracownię kultur in vitro roślin drzewiastych i uzyskała habilitację. W 1969 roku przeniosła się do Bydgoszczy, gdzie objęła kierownictwo nowo powstałego Zakładu Fizjologii Roślin, przekształconego później w Katedrę Fizjologii Roślin. W 1981 roku otrzymała tytuł profesora zwyczajnego.

W swojej pracy naukowej zajmowała się m.in. wpływem cytokinin na wzrost roślin, metodami rozmnażania klonalnego buraka, rzepaku czy papryki, a także pozyskiwaniem haploidów. Była autorką licznych publikacji, promotorką prac doktorskich i magisterskich. Zmarła 11 sierpnia 2007 roku, a pochowana została na cmentarzu św. Jana Vianneya w Poznaniu.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Zorganizowanie i kierowanie Katedrą Fizjologii Roślin na Akademii Techniczno-Rolniczej w Bydgoszczy
Wprowadzenie i propagowanie metod kultur in vitro w polskich badaniach roślinnych
Współpraca z prof. Folke Skoogiem w badaniach nad naturalnymi cytokininami
Opracowanie metod mikrorozmnażania papryki i buraka
Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Medalem Komisji Edukacji Narodowej

Ciekawostki

Jako pierwsza polska stażystka na University of Texas w Austin wzbudziła sensację jako przybysz zza żelaznej kurtyny
Przez trzy lata (1961-1964) pracowała w zespole profesora Folke K. Skooga, gdzie przyczyniła się do identyfikacji naturalnych cytokinin
Po powrocie ze Stanów Zjednoczonych nie przywrócono jej do pracy na Uniwersytecie w Poznaniu z powodu samowolnego przedłużenia pobytu

Udostępnij