Hanna Elżbieta Błaszczyk-Żurowska
Biografia
Hanna Elżbieta Błaszczyk-Żurowska przyszła na świat 25 czerwca 1950 roku w Wolsztynie. Była córką Stanisława Błaszczyka, historyka sztuki i etnografa, oraz Janiny z domu Matysiak. W 1974 roku wraz z rodziną przeprowadziła się do Poznania, gdzie ukończyła szkołę podstawową i II Żeńskie Liceum Ogólnokształcące. Studiowała etnografię na Uniwersytecie Adama Mickiewicza, należąc do Koła Naukowego Studentów Etnografii.
Tuż po studiach rozpoczęła pracę w Pałacu Kultury w Poznaniu, jednak jeszcze w tym samym roku osiadła na stałe w Zakopanem. Od 1974 roku pracowała w Muzeum Tatrzańskim, początkowo w Dziale Etnograficznym, a później jako jego kierowniczka w latach 1990-1995 i 1996-2000. Zajmowała się głównie historią stroju górali podhalańskich oraz kolekcjonerstwem etnograficznym na Podhalu w XIX i na początku XX wieku. Publikowała wyniki badań w czasopismach takich jak „Lud” i „Rocznik Podhalański”, organizowała wystawy w muzeach w całej Polsce, pozyskała dla Muzeum Tatrzańskiego około 300 eksponatów.
Była również aktywną działaczką opozycji w okresie PRL. Od 1980 roku należała do NSZZ „Solidarność”, prowadząc działalność konspiracyjną w czasie stanu wojennego. Współpracowała z niezależnym pismem „Zakopane”, działała w Komitecie Wyborczym „Solidarność”, przyczyniając się do likwidacji Muzeum Lenina w Poroninie i usunięcia pomnika Armii Radzieckiej w Zakopanem. W latach 1990-2002 była radną miasta Zakopane, pełniąc m.in. funkcję przewodniczącej Komisji Kultury. Blisko współpracowała z miastami partnerskimi, przyczyniła się do powołania stanowiska Gminnego Konserwatora Zabytków i utworzenia Domu Kultury w Poroninie.
Hanna Błaszczyk-Żurowska była również inicjatorką i współzałożycielką Podhalańskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Zakopanem. Została odznaczona Odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” oraz otrzymała nagrodę Sybilla za wystawę „Obrazy na szkle malowane XVIII-XIX wiek”. Zmarła 6 lutego 2022 roku w Zakopanem, a spoczęła na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.